Atik-Valde’den İnen Sokakta
Babannemlerde yenen bayram yemeği sırasında babannem Yahya Kemal’in kitabını getirdi, 34. sayfayı okusana dedi. Ve işte benim için ramazan’ın özeti:
Tenha sokakta kaldım oruçsuz ve neşesiz
Yurdun bu iftarından uzak kalmanın gamı
Hadsiz yaşattı ruhuma bir gurbet akşamı.
Bir tek düşünce teselli oldu bu derdime:
Az çok ferahladım ve dedim kendi kendime:
‘Onlardan ayrılış bana her an üzüntüdür;
Madem ki böyle duygularım kaldı, çok şükür.’
Yahya Kemal
cok guzelmis bu.. Ben de burda iftar yemeklerine giderken icimde bir huzun oluyordu, ne guzel anlatmis o hissi..
Comment by Emel — November 13, 2006 @ 7:48 pm