perşembe
Bugün Ceyda’yla herzamanki gibi D&R’daydık. İngilizce kitapların olduğu bölümde geçirdiğimiz 1 saat sonunda Ceyda beni Margaret Atwood’la tanıştırdı! Karmaşık birşeyi basit bir şekilde yazsın bana yazar, gerisini ben düşünürüm dediğim anda kitabın arkasını okudum: ‘You have good bones, they used to say, and I paid no attention. What did I care about good bones, then? I was more concerned with what was covering them. With lust and pimples. The bones were backdrop.’ Beş cümle sonunda aradığım şeyi bulduğuma karar verdim! ‘4 alın 3 ödeyin’ kampanyasından yararlanarak Atwood’un 3 kitabını aldım. (4. Coetzee tabi ki!) Yeniden hayata gelen bir yarasının Bram Stoker’ın Draculayı aslında yanlış anlamış olduğunu anlatmasından daha yaratıcı ne olabilir?:)
Yarasalı bölümü okuyup herzamanki yüksek sesli kahkalarımdan birini attım ve Ceyda söylemeseydi gülerken hep başımı geriye attığımı farketmicektim! Ceyda’nın deyişiyle ‘wicked laugh’! ya da Coupling’deki ‘head laugh’!
Ceyda’yla 2 sene öncesini düşündük. Victoria Station, Londra, Brighton,…. Gideli 2 sene oldu, döneli 1! Nerdeydik, şimdi nerdeyiz. Başa geri döndük. Hep hayalimizdi gitmek, yalnız yaşamak. Gittik, yalnız kaldık, ve bitti! Gün sonunda, Atwood ve wicked laugh’ımla tanıştıktan ve hayalimi yaşayıp bitirdiğimi hatırladıktan sonra eve döndüm. İnanılmaz ama bir gün daha geçti.. Ankara’da..
